Мэтай навучання з'яўляецца авалоданне замежнай мовай як сродкам прафесійных, міжкультурных і міжасобасных зносін у розных сферах навуковай дзейнасці спецыяліста-міжнародніка.

У мэты навучання таксама ўваходзіць авалоданне магістрантамі агульнымі і прыватнымі прыёмамі выкарыстання нямецкай мовы ў прафесійнай і навуковай дзейнасці па наступных кірунках:

• выкарыстанне нямецкамоўнага моўнага і маўленчага матэрыялу (артыкулы, манаграфіі, тэксты СМІ і інш.) як крыніцы аўтэнтычнай інфармацыі, неабходнай для рашэння прафесійных задач падчас працы па спецыяльнасці;
• выкарыстанне нямецкай мовы як сродка ажыццяўлення навуковай і прафесійнай дзейнасці ў асяроддзі міжнароднага ўзаемадзеяння спецыялістаў;
• выкарыстанне навыкаў, уменняў і ведаў сучаснай нямецкай мовы як сродка для перакладніцкай працы ў вобласці сваёй навуковай дзейнасці;
• выкарыстанне нямецкай мовы пасля атрымання вышэйшай адукацыі як асновы для далейшай спецыяльнай і навуковай адукацыі.

Падчас дасягнення гэтай комплекснай мэты навучання вырашаюцца наступныя задачы: камунікатыўныя, кагнітыўныя (адукацыйныя), развіваючыя і выхаваўчыя.

Камунікатыўныя задачы маюць на ўвазе навучанне практычным навыкам і ўменням:

• вольнамучытанню і разуменню арыгінальнай прафесійнай і навуковай літаратуры ў сферы міжнародных адносін на замежнай мове;
• афармленню інфармацыі з іншамоўных крыніц у выглядзе перакладу, рэферата, анатацыі;
• вусновым зносінам у моналагічнай і дыялагічнай форме па тэматыцы навуковай спецыяльнасці і міжкультурнымпытанням;
• зносінам на тэмы, звязаныя з навуковым даследаваннем магістранта;
• удзельнічаць у дыскусіі, выступаць публічна па тэмах у рамках прафесійнай, навуковай і сацыяльна-культурнай сфер зносін, правільна карыстацца міжнародным маўленчым этыкетам;
• успрымаць і апрацоўваць у адпаведнасці з пастаўленай мэтай розную інфармацыю на нямецкай мове, атрыманую з друкаваных, аўдыёвізуальных і электронных крыніц інфармацыі па прафесійнай тэматыцы;
• выконваць пісьмо выпераклад тэкстаў з нямецкай мовы на рускую і з рускай мовы на нямецкую ў рамках тэматыкі прафесійных і навуковых зносін спецыялістаў-міжнароднікаў;
• выконваць пісьмо выпераклад аналітычных матэрыялаў і дакументаў з нямецкаймовы на рускую і з рускаймовы на нямецкую ў рамках тэматыкі прафесійных зносін; правільна карыстацца этыкетам пісьмовага маўлення;
• рэфераваць і анатаваць на нямецкай мове нямецкамоўныя друкаваныя і аудыётэксты ў рамках тэматыкі прафесійных і навуковых зносін

Кагнітыўныя (адукацыйныя) задачы мяркуюць:

• разуменнезначэння (прадметнай аднесенасці) базавых лінгвістычных тэрмінаў, неабходных для граматычнага, лексікалагічнага і стылістычнага аналізу тэксту, а таксама ўменне знаходзіць адпаведныя лінгвістычныя катэгорыі ў тэкстах на нямецкай мове;
• развіццё ўмення вырабляць розныя аперацыі з навуковым нямецкім тэкстам (аналіз, сінтэз, аргументаванне, абагульненне, каментаванне, выснова, прагноз);
• фармуляванне на нямецкай мовем эту ласнага даследавання, планаванне этапаў і прагназаванне яго канчатковых вынікаў.

Развіваючыя задачыўключаюць:

• развіццё здольнасцівыразна і яснавыкладаць свой пункт гледжання па абмяркоўвальнай прафесійнай і навуковай праблеме на нямецкаймове;
• забеспячэнне магчымасці ўдзелу ў розных формах і выглядах міжнароднага навуковага супрацоўніцтва;
• фармаванне такіх якасцяў асобы як самастойнасць у развіцці прафесійных інтарэсаў, удасканаленне логікі і аналітычнай здольнасці мыслення, памяці, увагі, моўнай здагадкі, уменняў і навыкаў самастойнай працы.

Замежная мова

Навучанне нямецкай мове ўяўляе сабою комплексны працэс, які ахоплівае ўсе віды маўленчай дзейнасці: Чытанне, Гаварэнне, Аўдытаванне, Пісьмо, Пераклад, а таксама аспекты мовы: Фанетыка, Лексіка, Граматыка.

Віды маўленчай дзейнасці і аспекты мовы асвойваюцца праз тэматыку дысцыпліны :

1. Канстытуцыйнае права Рэспублікі Беларусь.
2. Канстытуцыйнае права замежных краін.
3. Міжнароднае гуманітарнае права.
4. Міжнароднае публічнае права.
5. Міжнароднае экалагічнае права.
6. Права знешніх зносін.
7. Права праў чалавека.
8. Практыка заключэння і рэалізацыі міжнародных дагавароў Рэспублікі Беларусь.
9. Трансгранічныя пагадненні

Асноўная літаратура:

1. Сущинский И. И. Практический курс современного немецкого языка для юридических и гуманитарных вузов. Издат.: ГИС, 2001.
2. Головина Л.В., Саклакова Н.Н., Томсон Г.В. Staatsrecht. Verfahrensrecht. Zivilrecht.М.: Тезаурус, 2014. 
3. Лобова В.Ю., Беляева И.Г., Томсон Г.В., Ширяева Н.В., Яичникова О.В. Курс юридического перевода (немецкий язык) по предметно-лексической тематике "Государственное право Германии". М.: Лика, 2012. 
4. Мамыкина Ю.А.,Томсон Г.В., Хмелевская В.В. Европейское право. М.: МГИМО-Университет, 2010.
5. Мелькумова Э.Н., Мамыкина Ю.А., Томсон Г.В. Европейский Союз. М.: МГИМО-Университет, 2010.
6. Мелькумова Э.Н., Мамыкина Ю.А., Томсон Г.В. Немецкий язык. Европейский Союз = Die Europaische Union : учеб. пособие : уровень С1. М.: МГИМО-Университет, 2010.
7. Немецкий язык для юристов. Учеб. пособие / В.А. Ачкевич, О.Д. Рустамова; под ред. проф. И.А. Горшенёвой. — М.: ЮНИТИ-ДАНА, 2010.
8. Томсон Г.В., Чигашева М.А. Немецкий язык: правовые основы предпринимательской деятельности в Германии = Rechtsgrundlagen der Unternehmenstätigkeit in Deutschland. М.: МГИМО-Университет, 2015.
9. Томсон Г.В., Яичникова О.В. Немецкий язык: гражданское и торговое право Германии: учебник по юридическому переводу. М.: МГИМО-Университет, 2015.
10. Томсон Г.В., Чигашева М.А. Государственное и административное устройство Германии. Staats- und Verwaltungsorganisation in Deutschland . М.: ООО «ИПЦ "Маска", 2012. 
11. БархатоваТ.И., Игнатова Е.М., Пивоварова Е.В., Хрянина Н.Б. Германия и мир: политика, общество, культура Deutschland und die Welt: sozial, politisch, kulturell. М.: МГИМО-Университет, 2015.
12. Долгих В.Г., Игнатова Е.М., Орехова О.Е., Пивоварова Е.В., Шестерина Е.А., Яичникова О.В. Немецкий язык: Заново открывая Германию = Deutschland neu entdecken. М.: МГИМО-Университет, 2014.
13. Евтеев С.В. Немецкий язык : теория перевода : основные положения : учеб. пособие. М.: МГИМО-Университет, 2014.
14. Игнатова Е.М., Крашенинников А.Ю., Шевякова К.В. Немецкий язык. Деловая переписка. М.: Живой язык, 2010.
15. Северова Н.Ю., Акимова Н.В., Василевич А.П., Гальскова М.И., Четвернина М.И. Теория и практика преподавания иностранных языков. М.: МГОУ, 2012.
16. ШевяковаК.В. Немецкий язык. Большой справочник по грамматике. М.: Живой язык", 2012.

Дадатковая літаратура:

1. Albert Bleckmann: Allgemeine Staats- und Völkerrechtslehre. Vom Kompetenz- zum Kooperationsvölkerrecht. Heymann, Köln [u. a.] 1995.
2. Hans-Joachim Cremer, Allgemeine Regeln des Völkerrechts, in: Josef Isensee/Paul Kirchhof (Hrsg.), Handbuch des Staatsrechts der Bundesrepublik Deutschland, Band XI: Internationale Bezüge, 3. Auflage, Heidelberg 2013.
3. Hanspeter Neuhold, Waldemar Hummer, Christoph Schreuer, Österreichisches Handbuch des Völkerrechts. 4. Aufl., Wien 2005.
4. Karin Oellers-Frahm: Internationale Gerichtsbarkeit – gestern und heute. Von der Beilegung zwischenstaatlicher Streitigkeiten zur Aburteilung von Individuen – Grundlagen, Besonderheiten und Grenzen der internationalen Gerichtsbarkeit. In: Verfassung und Recht in Übersee (VRÜ) 34, 2010.
5. Matthias Herdegen: Völkerrecht. 15. Auflage. C.H. Beck, 2016.
6. Matthias Herdegen: Völkerrecht. C.H. Beck, München, 11. Aufl. 2012.
7. Rudolf Weber-Fas, Der Verfassungsstaat des Grundgesetzes. Entstehung – Prinzipien – Gestalt, Mohr Siebeck, Tübingen 2002.
8. Moritz Karg:  Die Beziehung zwischen zwei völkerrechtlichen Streitbeilegungsorganen.Nomos, Baden-Baden 2005.
9. Tobias Irmscher: Die Behandlung privater Beschwerden über systematische und grobe Menschenrechtsverletzungen in der UN-Menschenrechtskommission: das 1503-Verfahren nach seiner Reform, Frankfurt am Main, 2002.
10. Tilman Dralle: Die Reformierbarkeit der Vereinten Nationen am Beispiel des Sicherheitsrates und der Menschenrechtskommission (PDF; 248 kB) August 2010.
11. Vereinte Nationen. Zeitschrift für die Vereinten Nationen und Ihre Sonderorganisationen, Vol. 54, 4/2006.
12. Baum, Gerhart Riedel, Eibe Schaefer, Michael (Hg): Menschenrechtsschutz in der Praxis der Vereinten Nationen, Baden-Baden, 2006.
13. Daniela Karrenstein: Der Menschenrechtsrat der Vereinten Nationen.Mohr Siebeck, Tübingen 2011.
14. Gunnar Theissen: Mehr als nur ein Namenswechsel. Der neue Menschenrechtsrat der Vereinten Nationen.In: Vereinte Nationen. 54,
15. Norman Weiß: Der neugeschaffene Menschenrechtsrat der Vereinten Nationen.In:  2006.
16. Hans J. Münk (Hrsg.): Die Vereinten Nationen – sechs Jahrzehnte nach ihrer Gründung. Bilanz und Reformperspektiven.
17. Maximilian Mertel: Die „Special Procedures“ des UNO-Menschenrechtsrates.VDM Verlag Dr. Müller, 2010.
18. Kock Stüwe, Wolffgang Zimmermann: Öffentliches Recht und Europarecht. 3. Auflage, Herne 2004.
19. Michael Stolleis: Geschichte des öffentlichen Rechts in Deutschland. 4 Bände, München, 2012.
20. Kock Stüwe, Wolffgang Zimmermann: Öffentliches Recht und Europarecht. 3. Auflage, Herne 2004.
21. Michael Stolleis: Geschichte des öffentlichen Rechts in Deutschland. 4 Bände, München, 2012.
22. Dieter Medicus: Grundwissen zum Bürgerlichen Recht. 6. Auflage. Heymann, Köln/Berlin/München, 2004.
23. Martin Gebauer, Thomas Wiedmann (Hrsg.): Zivilrecht unter europäischem Einfluss: Die richtlinienkonforme Auslegung des BGB und anderer Gesetze; Kommentierung der wichtigsten EG-Verordnungen. 2. überarbeitete Auflage. Richard Boorberg Verlag, Stuttgart, 2010.
24. Helmut Koziol, Rudolf Welser: Bürgerliches Recht. 1. Band: 13. Auflage, Manz, Wien, 2006.
25. Helmut Koziol, Rudolf Welser: Bürgerliches Recht. 2. Band: 13. Auflage, Manz, Wien, 2007.
26. Peter Münch, Margherita Bortolani-Slongo: Praxisorientierte Einführung ins Privatrecht 2. Auflage. Schulthess, Zürich/Basel/Genf , 2005.
27. Max Kaser, Rolf Knütel: Römisches Privatrecht. 17. Auflage. München, 2003.
28. Alfons Bürge: Römisches Privatrecht. Rechtsdenken und gesellschaftliche Verankerung. Eine Einführung (Die Altertumswissenschaft). Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt, 1999

Працэс навучання прыдугледжвае спалучэнне аўдыторных і неаўдыторных формаў працы з мэтайнавучання розным відам іншамоўнай маўленчай дзейнасці ў іхузаемнай сувязі і з улікам спецыфікі кожнага з іх.

1. Вусновая форма (гутаркі, калоквіумы, даклады на практычных занятках, даклады на канферэнцыях, вусновыя залікі, ацэньванне на аснове дзелавой гульні).
2. Пісьмовая форма (кантрольныя апытанні, кантрольныя працы, рэфераты, публікацыі артыкулаў, дакладаў, пісьмовыя залікі, стандартызаваныя тэсты, ацэньванне па модульна-рэйтынгавай сістэме, ацэньванне на аснове кейс-метаду).
3. Вуснова-пісьмовая форма (справаздачы па хатніх практычных заданнях з іх вусновай абаронай, ацэньванне на аснове модульна-рэйтынгавай сістэмы і інш.).

Падчас навучання выкарыстоўваюцца праблемны, аўдыё-візуальны, граматыка-перакладны метады навучання.

Падчас валодання навыкамі навуковага маўлення выкарыстоўваюцца таксама метад навуковай дыскусіі і метад экспертнай адзнакі

Выніковы кантроль прыдугледжвае выкананне выніковага тэста ў канцы семестра.